Huwebes, Nobyembre 16, 2017

Kape


Batid kong
sa ngalan na lamang ng pakikisama
ang patitimpla mo
sa akin ng kape kung umaga.
Isinasabay sa kape ng mga bata,
sapagkat ayaw nating mapaso
ng kanilang pag-uusisa.
At batid kong batid mo,
sa ngalan na lang din
ng pagsasama ang pag-inom ko.
Parang ating hapunan,
kinakain natin
nang walang pagmamahal.
Ginagawa nang hindi nasisiyahan,
ginagawa sapagkat kailangan.
Ayaw nating sumala sa pagkain,
sapagkat baka mapaso
ang kanilang damdamin.
At hindi ko alam kung iyong nababatid,
iniinom ko ang kape
kung wala nang init.
Parang dagling pagbunot sa tinik,
mas maigi kung madaliang sakit.
Para sanayin na rin
ang sarili, marahil
sa dati ay ganap mong pag-ibig
ngunit malaon nang lumamig.


Lunes, Nobyembre 13, 2017

Parikala


Pinuno natin
ng pader ang paligid,
saka tayo ngayon naghahanap
ng lumilipad na pag-ibig.

7/4/17

2-14 n.g.

Matamlay na ang mga tindang
pumpon ng bulaklak.
Nalulusaw na ang mga tsokolate
at bagsak na ang presyo
ng ibinebentang mga lobo.
Gusto nang umuwi ng tindera,
na dumadalas na ang pagpikit
at sumisigla ang paghikab.
Mangilan-ngilan na lang
ang magkasintahang naglalakad
nang magkahawak-kamay
o magkaakbay.
May ilan pa ngang nag-aaway.
Maluwag na sa mga lansangan,
madali nang makahanap
ng masasakyan.
Tinatanggal na ng espesyal na araw
raw
ang ipinahid sa kanyang kolorete,
itinatanghal ang mukhang
walang ipinag-iba sa karaniwan.

Bukas, lanta na ang mga rosas.
Bulok na ang mga talulot
na matatapak-tapakan sa daan.
Nito natin balikan
ang kailangan nating pagmamahalan.


Neutral


Mukha ko ang aking nakita
sa mukha ng batang
nilalangaw sa kalsada,
ipinagpipilitang
nagtutulak ng droga.
Mukha ng aking ina,
kapatid at ama,
ang aking nakita
sa pumapalahaw niyang
mga kapamilya.
Wala akong sakit,
wala akong sabit.
At malinaw sa aking
marungis
ang mga walang imik.
Sa mukha nila
ko ayaw na makita
kahit ang kalahating pares
ng aking mga mata.


Linggo, Nobyembre 12, 2017

Suwail


Pantas kang isinakdal
nitong lipunang pyudal
na hindi nakauunawang
may dunong ang mga paslit,
nagpapalagay na laging tiyak
at iisa lamang ang tamang landas.
Hindi maaaring suriin, kuwestiyunin—
panlalapastangang salungatin.
At sapagkat nga may karunungan kang
makita ang kamalian sa tradisyon
ang maaaring pagkalunod sa pagpapatianod,
sapagkat batid mong ang lagusan
tungong paglikha at pag-unlad
ay ang madilim na yungib
ng pagsusuri’t pangangahas,
at sapagkat may tapang kang sumalungat,
hinatulan ka nilang ibilanggo.
Saka ipinamalita sa lahat
na nakatatakot kang kriminal.
Huwag pamarisan,
huwag na huwag lalapitan.
Hayaan mo at darating din ang araw.
Makikita nilang ang kabuluhan ng karunungan
ay nasa balikat ng pagsusuri at tapang,
taglay nilang nagtatagumpay
nilang kailangan ng sanlibutan.
Palawigin pa ang iyong pasensiya.
Tandaang matagal na silang
naagnas sa bilangguan
ng sariling
kaduwaga’t kakitiran.


1/18/17

Kung Bakit Mali ang Laging Makiangkop


Marahil,
kung ating buburahin
ang salitang pakikibagay,
katagang pagkaligaw
ang talagang nakalagay.

10/10/17

Nektar


Sinisipsip ko dati
ang katas ng bulaklak.
Mabango, malinis, matamis.
Mula na sa ilahas na bulaklak
ang sinisipsip kong nektar.
Hindi matamis,
hindi ko tiyak kung malinis.
Ngunit laging nakakagigil,
laging nakakabaliw.