Lunes

I

Kahapon, ang tangi mong

pahinga. At hayun ka,

nginatngat at nilapa

ng sanlaksang labada.

II

Hibla lamang ang ating

pahinga. At bukas, sa

aligagang kalsada,

mayroon muling g’yera.

III

Mga daliri tayong

mekanikal ang galaw.

At itong hawlang s’yudad,

ang matandang orasan.

IV

Maiksi lamang ang buhay,

‘ka mo. At heto pa tayo,

di masakay. Dinukutan

ng mga kamay ng relo.

9/25/16

Pag-uwi

I

Sanlaksa’ng salaysay, sa ‘ting

dinadaanan. Sayang, na

sa durog nating katawan,

larawan lang na daraan.

II

Mabuting Samaritano

rin ang ilang estranghero.

Sa b’yahe natin sa mundo,

marami ring tandang bato.

III

Mahirap lagi’ng magb’yahe

sa lungsod. May lungkot, takot.

Ngunit uuwi may sigla.

Saya ko’ng makita sila.

IV

Minsan, nakamata ang b’wan

sa ‘king pagal na katawan.

Mapanglaw, at umuusal,

“Kaya mo ‘yan, kaya mo ‘yan.”

9/28/16

Sa Ulanan

Nabasag sa’king bumbunan

ang mga patak ng ulan

may nadurog na garapa

kumawala’ng alaala.