Labaha

Hindi pinantay ni Crispin ang likod ng ginugupitan niya. Tabingi. Pati ang patilya, mas mahaba ang sa kanan. Pero hindi niya ginawang masyadong halata. ‘Yong mapapansin lang kung titingnang mabuti.

Gayon ang ginagawa niya sa kinabubuwisitan niyang mga customer. Nang hindi na magsibalik.

Pero sa lahat ng kinabuwisitan niya, pinakakumukulo ang dugo niya sa isang ito.

Darating ito nang unang Lunes ng umaga ng buwan, dadamputin ang diyaryo, magbabasa nang nakataas ang isang paa. At magmumura nang magmumura.

“’Tangina! Pati ba naman gender ni Piolo, ibabalita!” Tapos, ipaliliwanag sa kung ano-anong teorya ang mga dahilan ng kahirapan.

Alas-nuwebe nang ikandado niya ang shop.

Nakita niya sa likod ng poste ng kuryente ang lalaki. Kumislap ang labahang tangan ng kanang kamay.

At Sapagkat Inibig Ko ang Lahat-Lahat sa Iyo

Nang mahalin kita

kasama kong inibig

ang lahat

ang lahat-lahat sa iyo

ang tunog

ng iyong buntong-hininga at ubo

ang bigat ng mga paa

ang sining sa paggalaw ng mga mata

ang kulay at kinis ng kutis

ang marikit na himig ng mga hilik.

Kaya ngayon, sa iyong ganap

na paglisan

libong ulit akong masasaktan

mamamatay

‘pagkat kailan man

di na masisilayan

di na mapakikinggan

ang mga bagay

na pinakaminahal.

Maraming Himalang Nalilikha ang Kamera

Maraming himalang nalilikha

ang kamera

                     ang pagbabalik sa nakaraan

                                      ang saglit na pagtigil ng orasan

                     ang pag-uwi sa atin ng mga apoy

                                      ang di pagkupas ng ngiti

                     ang pananatili ng kislap

                                                        sa mga mata

                                               ng mga mahal

                                                         na matatagpuan na lamang

sa alaala.

Maraming himalang nalilikha

ang kamera

at lahat

                                                       nakatutuwa

                                                                                                                          kahanga-hanga.

Ngunit huwag masyadong ikabahala

ang paninilaw ng mga larawan

‘pagkat dito pa rin

                     sa ating dibdib

matatagpuan

                                                                                                                ang dalisay na nakaraan.

Paglalarawan

maaari ka niyang ilarawan

sa di mabilang na paraan

ganito

ganyan

at maaari kang magalak

malibugan

malungkot

masaktan

ngunit ano’t ano man

tandaan

hindi basta ikaw ang ipinakikilala

ng mga salita niya

kundi higit

ang kanyang kaluluwa

Naglalakad Tayo Kung Inihahatid sa Huling Hantungan ang Taong Ating Mahal na Mahal

Inihahatid natin sa huling hantungan

nang naglalakad

ang taong ating mahal na mahal

isa itong sining

isa itong ritwal.

Sa paglisan mo

naglakad ako

nakabuntot sa karo

nakayuko

dinarama ang malulungkot na awit

sinasalubong ang alikabok

tinitiis ang init

hindi ito basta isang ritwal

hindi basta isang sining.

Gusto kong sanayin ang sarili

sa malalim na pangungulila

at matinding sakit

sa pamamagitan

ng ganito kamunting pagtitiis.

Punla*

May mga ‘ako’

na tumatanim sa puso

ng mga taong ating mahal,

at parang butong naitae ng maya

sa tabing-kalsada,

tutubo nang walang nakaaalam

‘pagkat hindi nagpaalam.

Sa pagtigil ng tibok

ng kanilang puso,

magbabalik sa atin

ang mga ‘akong’ iyon,

hindi kasamang ngangatngatin ng lupa,

tatanim sa pinakamalusog na lupa

sa ating kaluluwa,

mamumulaklak ng mga alaala.

* Para kay Tatay, nasulat ko noong Mayo 21, 2013, nang dadalhin na namin siya sa punerarya.

Kabit

“Kabit lang pala s’ya,” sabi ni Gigi kay Anet. ‘Yong immediate supervisor nila ang tinutukoy niya.

“Baka naman pangalawang asawa,” ka-holding hands ni Anet ang boyfriend, nakadungaw sa bintana ng tren ang lalaki—mas matanda ito ng 5 taon kay Anet. “Hindi kabit.”

“Kabit. Kasi kung pangalawang asawa, di sana, ‘yun ang sinabi. Kaso ‘kabit’ ang sabi.”

Sumimangot si Anet. “Sana pangalawang asawa na lang. Nang di man lang imoral.”

“Bakit, di ba imoral ang pangalawang asawa?”

“Hindi. Papel lang nama’ng problema n’on.”

Hindi na lang kumibo si Gigi.

Nang minsang makasabay niya sa tren ang isang kaopisina, nalaman niyang may asawa na ang boyfriend ni Anet. Di lang maiayos ang annulment.